ای دوست من

خورشیدمو شهاب قبولم نمیکند

سیمرغم و عقاب قبولم نمیکند

ایروح بیقرار چه با طالعت گذشت

عکسی شدم که قاب قبولم نمبکند

ای دوست من:

    من آن نیـستـم کـه مـیـنمایــم

    نمود پیراهنی است که به تن دارم

پیراهنی بافته ز جان

                                    که مرا از پرسش های تو

 و تورا از فراموشی من در امان میدارد

آن "مــــــن"ی کـــه در مــن اسـت

در خانـه خامــــوشــــی ساکـن است

و تــا ابـد همـــانـــــجــا مـیـمـانـد

ناشناس و درنیافتنی

من نمیخواهم هر چه میگویم باور کنی

و هر چه می کنم بپذیری

زیرا سخنان من چیزی جز

                          صـدای اندیـشه های تـو

و کار های من چیزی جز

                         عمل آرزو های تو نیستند

هنگامی که تو میگوئی "باد به مشرق میوزد"

مـن مـیـگـویـم" آری بـه مـشـرق مـیـوزد"

زیــرا نمیخــواهم تـــو بدانـــی که انـدیــشه مـــن دربـنـد بــاد نـــیســــت........

                                                  بلکه در بند دریاست دریائی بی کران

تو نمیتوانی اندیشه های دریائی مرا دریابی و من نمیخواهم که تو دریابی چرا که..

                                                   میخواهم در دریا تنها باشم.........

وقتی که نزد تو روز است

نزد من شــــــب است

با این همه من از رقص روشنــای نیمروز

بر فراز تپــــه ها سخـــن مـــیــگویـــم

زیرا که تو ترانه های تاریکی مرا نمیشنوی

و سایش بال های مرا بر ستارگان نمیبینی

و من گوئی نمیخواهم تو ببینی یا بشنوی

                                             میخواهم با شب تنها باشم......

هنگامی که تو به آسمان خودت فرا میشوی من به دوزخ خودم فرو میروم

 من نمیخواهم تو دوزخ مرا ببینی

شراره اش چشمت را میســوزاند

و دودش مـــشامــت را میــآزرد

ومن دوزخم را بیش از آن دوست دارم که بخواهم تو به آنجا بیایی

                                         میخواهم در دوزخ تنها باشم ...........

تو به راستی وزیبائی

و درستی مهر میورزی

و مـــن از برای خاطــر تو میگویــم که

مهر ورزیدن به اینها خوب و زیبنده است

ولی در دلــــم به مهـــــرتو میـــخندم

گر چه نمیخواهم تو خنـــده ام را ببینی

                                      میخواهم تنها بخندم.................

دوست من تو خوب و هشیارو دانا هستی

یا نـــــه تو عیـن کمالی

و من با تــو از روی دانائی

 و هشیاری سخن میگویم

گـر چه مــن دیــوانـه ام

ولی دیوانگی ام را میپوشانم

میخواهم تنــها دیوانه باشم

دوست من

تو دوست من نیستی

ولی من چگونه این را به تو بگویم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

راه من راه تو نیست گر چه باهم راه میرویم

                         دست در دست......

                           تا چندی دیگر دمی بر بال باد می آسایم

                          وآنگاه زنی دیــگر باز مـرا خواهد زاییــد

( این شعر از من نیس ولی حرف دلمه)

به راستی کسی که توانائیه نه گفتن ندارد چه باید بکند؟

چگونه باید فهماند این کلمه 2حرفی را؟؟؟؟؟؟............نه